W ramach Wschodniego Festiwalu Fotografii w CSK odbył się pokaz filmu „Przynoszę Ci dzikość”. Po seansie odbyło się spotkanie z twórcami – Adamem Lachem i Dybą Lach – w formie online.
Rozmowa była pełna wglądów w proces powstawania zdjęć do filmu, osobistych refleksji i kulis pracy.
Finisaż wystawy „Fotografia i Rodzina” w Chełmie ✨
W piątek 13 czerwca odbył się poruszający finisaż wystawy „Fotografia i Rodzina” – wyjątkowe spotkanie z pamięcią, historią i siłą fotografii.
To nie są tylko zdjęcia – to wehikuł czasu.
Wystawa „Polesie w fotografii Józefa Szymańczyka” to poruszająca opowieść o świecie, który odszedł – ale nie zamilkł. Wciąż spogląda na nas z matowych powierzchni starych klisz, przywołując zapach ziemi po deszczu, szelest chust, ciszę rozlewisk i ciepło rąk przy pracy.
Udostępniamy fotorelację z wyjątkowego wernisażu wystawy „Wyśniona historia kina na Podlasiu”, który odbył się w Bialskiej Galerii Fotografii w ramach Wschodniego Festiwalu Fotografii.
Dziękujemy ekipie TV UMCS za wyjątkową realizację filmu z otwarcia festiwalu w Tytoniach i CSK.
Wasza praca to nie tylko rejestracja wydarzeń – to opowieść uchwycona z wyczuciem i wrażliwością.
Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z wystawy fotografii Leszka Mądzika „Między materią a ciszą”. Dzielimy się z Wami nie tylko zdjęciami samych prac, ale również ujęciami niezwykłej scenografii – przestrzeni, która sama w sobie staje się opowieścią.
Prezentujemy serię zdjęć autorstwa FOTO QZ / Marcin Pietrusza, dokumentującą przebieg wieczoru otwarcia festiwalu z Centrum Spotkania Kultur w Lublinie.
Wczoraj Wschodni Festiwal Fotografii spotkał się z Nocą Kultury i zrobiło się… inaczej - fotografia, ludzie, światło, rozmowy.
Zobacz, jak to wyglądało.
Wschodni Festiwal Fotografii w klasztrze Dominikanów w Lublinie
Podczas Nocy Kultury, to niezwykłe miejsce stało się żywą galerią fotografii. Średniowieczne mury, stworzyły przestrzeń, w której fotografia nie tylko była oglądana — ona była przeżywana.
Dzięki Wam, artystom, ściany w Centrum Spotkania Kultur w Lublinie zaczęły oddychać obrazami, szeptać historiami i pulsować wewnętrznym światłem. Każda z prac była jak otwarte okno — czasem na świat zewnętrzny,
