W hurtowni odzieży używanej wypatrzyłam sweter z napisem „legacy”. Ten pozornie drobny detal stał się tytułem projektu i punktem wyjścia do refleksji nad naszym wspólnym dziedzictwem – potężnym, wciąż rosnącym nadmiarem ubrań.
Gatis Indrēvics pokazuje wojsko z bliska — tak, jak widzi je ktoś, kto sam nosi mundur. Jego zdjęcia to proste, szczere kadry z codziennego życia żołnierzy: ludzie, sprzęt, krajobrazy. Bez patosu, ale z uważnością. Widać w nich siłę, skupienie i zwyczajną ludzką wytrwałość. To opowieść o służbie widzianej od środka — z perspektywy człowieka, a nie tylko munduru. Urodził się w Rydze, studiował na Wydziale Historii i Filozofii Uniwersytetu Łotewskiego. W 2002 roku rozpoczął służbę jako zawodowy żołnierz, a już rok później dołączył do zespołu „Auļi”
Wystawa poświęcona moim czarno-białym kontrastowym zdjęciom wykonanym oryginalnie na kliszy. Nazwa "bzdurki" wynika z połączenia zasłyszanych komentarzy
Co dzieje się z osobą, kiedy część jej wspomnień znika bezpowrotnie? Kim stajemy się, kiedy nasza wiedza o nas samych zaciera się? Te pytania są ze mną, od kiedy moja mama zaczęła chorować na demencję.
Właściwie nie ma dnia, w którym nie robię zdjęć. Fotografia staje się dowodem na istnienie niezwykłych zjawisk, sposobem na zatrzymanie czasu, mozaiką zdarzeń, pamięcią zewnętrzną. Oprócz zawodowych okoliczności związanych z mediami, fotografuję głównie z powodu zachwytu. Chcę złapać to, co pojawia się na chwilę. „Malarskość” tych chwil bierze się z wrażliwości na kolor. Tak powstały między innymi zdjęcia deszczowego Rzymu oglądanego przez okna autobusu.
Jesteśmy fotografami, którzy od 20 lat realizują projekt, który hasłowo można opisać jako abstrakcyjną fotografię przyrodniczą.
Najczęściej to ja sama jestem swoją modelką. Działam impulsywnie — jeśli wpadnę na pomysł i mam czas, realizuję go od razu; jeśli nie, wracam do niego, gdy znajdę chwilę. Fotografowanie siebie stało się dla mnie formą okazywania miłości — czymś, co robię wyłącznie od siebie i dla siebie.
Ur. 28 IV 1876 r. w Sucholipiu k. Krasnegostawu na Lubelszczyźnie. Był jednym z prekursorów polskiej fotografii krajoznawczej. Fotografią zainteresował się jeszcze w gimnazjum, pierwsze próby podejmował na własnoręcznie zrobionym aparacie. Pasję kontynuował na studiach technicznych w Charkowie. Po ukończeniu studiów zamieszkał w Warszawie. Odwiedzając krewnych na Lubelszczyźnie często wykonywał rodzinne fotografie, które później przesyłał w formie pocztówek. W roku 1907 został członkiem Warszawskiego Towarzystwa Fotograficznego.
Zwiedzanie wystaw WFF w Bialskiej Galerii Fotografii ul. Krótka 1, Biała Podlaska Wernisaż wystawy: 11 czerwca 2025, godz. 18:00 Wystawa czynna: 11 czerwca – 13 lipca 2025 Godziny otwarcia: Wtorek 8:00-16:00 Środa 10:00-18:00 Czwartek 10:00-18:00 Piątek 10:00-18:00 Niedziela 12:00-18:00 Wstęp bezpłatny WYŚNIONA HISTORIA KINA NA PODLASIU Górski i Kaufman Bros & Sistas, Bialska Galeria Fotografii...
Wystawa zbiorowa członków ZTF „Wschodnia – szerzej” jest II edycją projektu zbiorowego ZTF (pierwsza odsłona miała miejsce podczas zeszłorocznej edycji festiwalu)
