Jednodniowa wystawa nad Bugiem na stodole! Zapraszamy w sobotę na wernisaż wystawy "Dwa spojrzenia - Krym"

Tadeusz Żaczek

Absolwent Politechniki Częstochowskiej i Studium Fotografii, Członek Związku Polskich Artystów Fotografików. Od ponad 40 lat zawodowo związany z fotografią, autor kilkudziesięciu wystaw indywidualnych w kraju i zagranicą. Aktywny uczestnik spotkań i plenerów fotograficznych.

Działające w Zamościu: Muzeum Fotografii Adama Gąsianowskiego, Fundacja „Obywatelski Wschód” oraz Komitet Społeczny imienia Bogumiły Sawy,

Z fascynacji artysty Kalwarią Zebrzydowską oraz misteriami - powstało ponad 80 albumów Bujaka. - „Kalwaria" ma dla mnie szczególne znaczenie, stanowi fotograficzną retrospektywę moich pielgrzymek do Kalwarii Zebrzydowskiej na przestrzeni czterech dziesiątków lat” - mówi Adam Bujak o fragmencie swojej twórczości, który przyniósł mu nagrody i uznanie na świecie.

To wyjątkowa prezentacja zdjęć świętego Jana Pawła II, ukazujących najważniejsze momenty jego życia i działalności. Autorem fotografii jest Adam Bujak – ceniony polski fotograf, który przez wiele lat towarzyszył Papieżowi w podróżach i codziennych obowiązkach.

Wystawa fotograficzna poświęcona Białej Podlaskiej, ukazująca miasto z dwóch zupełnie różnych perspektyw. Pierwsza część to obrazy znane i rozpoznawalne – codzienna Biała, widziana taka, jaka jest: w świetle dnia, w charakterystycznych miejscach, z bliska i bez upiększeń. 
Druga odsłona to spojrzenie bardziej eksperymentalne – fotografie, które dzięki różnorodnym zabiegom artystycznym zacierają granicę między rzeczywistością a wyobraźnią.

Pejzaż (jak i cała fotografia) – nigdy nie jest obiektywny. Możemy tylko negocjować ilość osobistej wizji.

Jest to projekt fotograficzny stanowiący przestrzeń do intymnej konfrontacji z historią, pamięcią i wszechobecną pustką. Bartosz Frątczak bazując na dokumentach fotograficznych oraz autorskich interpretacjach, zaprasza widzów do refleksji nad erozją pamięci, manipulacją historią i emocjonalnymi konsekwencjami życia w cieniu przeszłości.
Artysta, mieszkający w Wilnie zaczął eksplorować ślady przeszłości, nie tylko te widoczne, ale i te, które zostały wymazane. Fotografie balansują między dokumentem a interwencją artystyczną, ukazując procesy zanikania, transformacji i reinterpretacji przeszłości.
Choć punktem wyjścia jest Litwa, narracja mogłaby równie dobrze odnosić się do Szczecina, z okolic którego autor pochodzi. „Wymazywanie” nie jest bowiem opowieścią o jednym miejscu, ale o uniwersalnym mechanizmie pamięci i zapominania, o tym, jak człowiek współistnieje z historią – niewidzialną, a jednak wszechobecną, nieustannie kształtują nasze życie.

Tengri jest niebem. Tengri od wieków prowadziło swoje dzieci i ich stada przez
morze stepu. Tak, by nie zgubili swej drogi w przestrzeni i czasie.