Relacje pomiędzy człowiekiem i naturą to rzecz ważna, piękna i często skomplikowana. Żyjemy w przestrzeni, którą kreujemy, żyjemy w przestrzeni, która się zmienia, również przez naszą obecność.
Kinga Hendzel w zbiorze „Delikatność z rysą" bierze na swój fotograficzny warsztat złożone zagadnienie kobiecego portretu. Sięga przy tym do arsenału dawnego malarstwa, zarówno w formie, jak i w treści, proponując odbiorcy swoistą podróż w czasie i przestrzeni.
Autorka, niczym XVII-wieczni holenderscy mistrzowie, czaruje widza niezwykłą dbałością o detale, pozwala poczuć fakturę materiału czy ciepło skóry – ale nie dotykiem, a wzrokiem. Konsekwentnym światłocieniem daje odbiorcy ciche, acz zdecydowane przyzwolenie na wejście w dwuwymiarową fotografię i eksplorowanie historii bohaterki. Bo portret to nie tylko fizyczny wizerunek, to też emocje, cechy charakteru, osobowość.
Józef Szymańczyk (1909–2003) był fotografem samoukiem. Urodził się w Kosowie Poleskim. W wieku trzynastu lat został osierocony i musiał zapewnić sobie środki do życia. Podejmował się różnych prac, między innymi w tartaku czy składzie aptecznym. W tym okresie zainteresował się fotografią, której zaczął się uczyć u Borysa Kacena. Po zakupieniu swojego pierwszego aparatu zajął się fotografowaniem oraz samodzielnym wywoływaniem zdjęć. W połowie 1927 roku otworzył pierwszy zakład fotograficzny, a od 1934 roku zaczął wykonywać zdjęcia przedstawiające życie codzienne ludzi z okolicznych wsi, ciekawe obiekty i przestrzeń miasta.
Choć inspirował się ideą fotografii ojczystej Jana Bułhaka, bardziej skoncentrował się na utrwalaniu na kliszach mieszkańców Polesia, tworząc fotografie o charakterze dokumentalnym.
