Wystawa „Zapach wiatru” to fotograficzna opowieść o fascynacji zwierzęciem od wieków obecnym w kulturze, krajobrazie i życiu człowieka. Prezentowane fotografie ukazują konie w różnych kontekstach – jako istoty silne i majestatyczne.
Moja fascynacja ostatnim światłem dnia sięga pierwszego pobytu w NowymYorku. Wystarczyło wznieść oczy w górę, aby dostrzec rozświetlone, szczytowe fragmenty gigantycznych wieżowców.
Cykl „Bezczas” Tomasza Mościckiego jest fotograficzną opowieścią o Świętej Górze Athos – miejscu istniejącym poza rytmem współczesnego świata. Artysta od ponad dwóch dekad regularnie powraca na grecki półwysep zamieszkiwany przez prawosławnych mnichów, dokumentując życie wspólnoty, architekturę klasztorów oraz duchowy wymiar tego wyjątkowego miejsca.
Wystawa jest całkowicie subiektywnym wyborem aktorek, jednakże wydaje się, że jest on bardziej zbliżony do ówczesnej popularności tych osób niż obecnego stanu wiedzy o ikonach epoki kina niemego.
Świadomym zabiegiem było pominięcie największych gwiazd kina tamtych czasów jak Pola Negri, Greta Garbo czy Marlena Dietrich wobec powracającej ich popularności i niezliczonej ilości poświęconych im publikacji.
Wystawa „Rok z fotografią” stanowi podsumowanie rocznego cyklu zajęć fotograficznych realizowanych w Galerii i Pracowni PATIO Radzyńskiego Ośrodka Kultury pod kierunkiem Tomasza Młynarczyka. Prezentowane prace są rezultatem procesu dydaktycznego, który łączył w sobie rozwój umiejętności technicznych z kształtowaniem świadomej postawy twórczej.
Wernisaż wystawy Niezależnej Grupy Plenerowej (NGP) – „Dzień i noc”.
Niezależna Grupa Plenerowa (NGP) to zespół fotografów zrzeszonych w Fotoklubie Podlaskim, działającym przy Bialskim Centrum Kultury w Białej Podlaskiej.
Wystawa poplenerowa „Spektakl Natury – Roztocze”. Plener Fotoklubu Podlaskiego działającego przy Bialskim Centrum Kultury im. Bogusława Kaczyńskiego miał miejsce 16-18 maja 2025 roku w Zwieżyńcu.
Wystawa „Między spojrzeniami” prezentuje prace trojga fotografów z Fotoklubu Podlaskiego – Kasi Kusznerczuk, Jacka Dryglewskiego i Marka Zubika. Ekspozycja koncentruje się na tangu, ukazanym nie jako taneczny spektakl, lecz jako subtelna relacja rodząca się w przestrzeni „pomiędzy”.
