Poplenerowa wystawa fotografii NA STYKU ŚWIERŻE 2024 to pokłosie | Międzynarodowego Pleneru Fotograficznego jaki miał miejsce w Świerżach Plener to okazja do spotkania artystów, z Polski i Ukrainy którzy posługują się medium jakim jest fotografia. Spotykamy się na pograniczu przeciętym linią rzeki Bug,. Na styku kultur po to aby pochylić się nad miejscem i twórczo interpretować docierające do nas bodźce i obrazy!
W ramach Wschodniego Festiwalu Fotografii szykujemy dla Was wyjątkowe spotkanie w niezwykłej przestrzeni. Nie ma znaczenia, czy fotografujesz analogiem, cyfrowo, Instaxem czy telefonem — liczy się Twoje spojrzenie, wrażliwość i chęć uważnego patrzenia na świat.
to animacja poklatkowa opowiadająca o tragicznym losie pokolenia uwięzionego przez opresyjny system — pełen podwójnych standardów, manipulacji i propagandy.
to wystawa wyjątkowa — nie tylko ze względu na prezentowane fotografie, ale przede wszystkim z powodu ich autora.
Fotografie są próbą uchwycenia i zapisania upływu czasu. Działanie fotografa można porównać do wehikułu czasu, pozwalającego na spotkanie z różnymi nieraz ważnymi, czasem śmiesznymi, a niekiedy zwyczajnymi rzeczami. Przedmioty zostały przedstawione w sposób teatralny, co jednocześnie daje wgląd w niegdysiejszą codzienność. Utrwalono nie tylko zarys ich wyglądu, ale i formę przestrzenną.
Zbiór prac powstałych w ramach dyplomu fotograficznego w Lubelskiej Szkole Sztuki i Projektowania.
Projekt Show Must Go On pokazuje występy drag jako miejsce spotkania ludzi o różnych tożsamościach i doświadczeniach. Pokazy Drag Queen celebrują bycie sobą, kreatywność i swobodę wyrażania siebie. Jednocześnie przełamują społeczne schematy i sztywne podziały na płcie. Dzięki przesadnej, teatralnej formie drag podkreśla różnorodność i pomaga budować poczucie wspólnoty.
to opowieść o społeczności, która powstaje raz w roku na leśnej polanie nad jeziorem. Przez kilka letnich miesięcy spotykają się tu ludzie przyjeżdżający
Reportaż Fishermen Days jest projektem długoterminowym poświęconym życiu rybaków w różnych częściach świata.
Nazywam się Jakub Nowaczyk. Mój ojciec, Leszek Nowaczyk, zmarł z powodu nadużywania alkoholu. Miałem wtedy szesnaście lat. Dzień jego śmierci pamiętam jako jeden z najpiękniejszych dni mojego życia. Z czasem zacząłem przyzwyczajać się do jego nieobecności. Początkowo czułem ulgę—nie było już kłótni, krzyków ani przemocy w domu. Jednak uczucie pustki nigdy mnie nie opuściło.
Na początku 2023 roku, przeszukując strych rodzinnego domu, natrafi łem na dziennik mojego ojca zatytułowany „Ciemne myśli". Znalazłem też setki zdjęć i listów.
Ta seria to opowieść o kobiecości — nie tej oswojonej, wygładzonej i spełniającej oczekiwania, lecz tej, która kłuje, niepokoi i zostaje w oku jak drzazga.
